"9 июня в Ереване в возрасте 28 лет скончался член сборной Армении по шахматам, чемпион Олимпиады-2006 в Турине Карен Асрян. По информации ИА REGNUM, причиной смерти действующего чемпиона Армении стал инфаркт."

Инфаркт. В 28 лет. И нет человека.

Два месяца назад играли с Кареном в одной команде в клубном чемпионате России. Был самым надежным игроком команды (поэтому и был поставлен на 2-ю доску - и "удержал" ее, играя, кстати, чуть ли не все партии черными).

Спокойный, но веселый. Очень добрый. Вообще симпатяга. Любимец женщин.

Земля ему пухом

.

Френд 

bazar_wokzal

Был в Варшаве у дочки, которая заканчивает школу и готовится к выпускным экзаменам. Она задала мне вопрос по обществоведению о механизмах прямой и непрямой демократии (делала ДЗ). Я, конечно, проходивший в советской школе совсем другие вещи, ответить не мог, но сразу вспомнил вопли российских "бригадников" и антизападных энтузиастов, что демократия - это выдумка врагов, которые стремятся к мировому господству и хотят уничтожить Россию. И вспомнилось, как в 50-х годах, пока советские книжки называли генетику "плодом метафизики и идеализма" (сам видел:-)), на "загнивающем Западе" ученые исследовали структуру гена, открывали ДНК и т.п.

K... oglądam te wszystkie rozmowy i dyskusje dotyczące wizyty Tuska w Moskwie i napawają one mnie coraz większym pesymizmem. Prysły wszelkie nadzieje związane ze zmianą władzy w Polsce. Nic, dosłownie nic się nie zmieniło. Alfą i omegą polskiej polityki zagranicznej, "polskiej racji stanu" (w rozumieniu tutejszych elit) w dalszym ciągu jest teza, że Rosja jest wrogiem, a dalsze rozważania - jak się przed wrogiem bronić, jak z nim negocjować, jak go oszukać, zmuszając do ustępstw tak, aby samemu niczego nie oddać - to już są sprawy wtórne. A więc na normalizację stosunków polsko-rosyjskich w przewidywalnej przyszłości nie ma co liczyć. A to niestety na pewno będzie rzutowało na życie moje i mojej rodziny.

No właśnie! Powoli dochodzę do wniosku, że trzeba szykowac się do opuszczenia tego kraju. Ciągłe życie "w twierdzy", ciągłe odczucie tych nienawidzących spojrzeń sfrustrowanych miernot zza pleców, czekających na każde potknięcie "ruskiej świni" i cieszących się z każdego twojego niepowodzenia; podejrzenie, że nienawiść może kryć się nawet za miłymi słowami i gestami - tego nie da się dalej wytrzymać. Tym bardziej, że swoją misję spełniłem. Po pierwszej generacji wspaniałych chłopaków - Tomku, Bartku, Bartoszu, Robercie - wyrosła już druga - Kamil, Mateusz, Radek, Grzegorz. A że rządząca PZSzach banda nie pozwala im sie rozwijać - niech teraz martwią się i walczą sami.

Tylko gdzie się udać?! Przecież nie do dzisiejszej, "suwerenno-demokratycznej" Rosji!  Może jak najdalej od tego zwariowanego świata - gdzieś na wyspę Pitcairn czy Tristan-da-Cunha? A co - niezły pomysł! Zamieszkać na Wyspie Świętej Heleny, zorganizować tam federację szachową i drużynę narodową, przystąpić do FIDE, wyjeżdżać na Olimpiady Szachowe. Zwycięstwo na pierwszej szachownicy gwarantowane! :-))

Żartuję sobie, ale problem jest poważny. Cóż, będę musiał się z nim zmierzyć i to juz niebawem...

Ten temat drąży mnie już od paru ładnych lat, ale wreśzcie znalazłem trochę czasu i chęci na uporządkowanie swoich myśli. Przedstawiam je więc szanownym kolegom.

Pochodzę z rodziny lojalnych sowieckich komunistów, ale w kompaniach przyjaciół zdarzało mi się posłuchać "Radia Swoboda" czy "Głosu Ameryki". Spośród wielu ciekawych informacji i ocen na jedną zwróciłem szczególną uwagę: "wrogie głosy" piętnowały ZSRR jako kraj zamknięty, "wielkie więzienie", którego obywatele nie mogą swobodnie podróżować po świecie. Faktycznie, gdy w 1984r. po raz pierwszy wyjeżdżałem za granicę - na "naukowo-turystyczną wycieczkę" do NRD w ramach wymiany studenckiej - było to ołbrzymie przedsięwzięcie - wypełnianie ankiet, rozmowy w rejonowych komitetach Komsomołu i partii (gdzie nas sprawdzano z "lojalności" i ze znajomości sytuacji politycznej w Niemczech) itp. Zresztą świadomość "ludzi radzieckich" była taka, że nie widzieliśmy w tym nic nadzwyczajnego czy absurdalnego!

Po kilku latach nadeszła "pieriestrojka". Od 1988r. zacząłem już regularnie jeździć na zawody szachowe - najpierw do demoludów, później na Zachód. ZSRR otworzył granice. Ale już wkrótce zdałem sobie sprawę, że Zachód, jeszcze parę lat temu lejący krokodyle łzy nad losem "więźniów imperium zła", zaczął te granice zamykać "z drugiej strony".

Żądanie oficjalnych zaproszeń (często listownych - a poczta wówczas działała tak, że listy szły miesiącami, jeżeli w ogóle dochodziły). Wielogodzinne (a niekiedy wielodniowe) kolejki w ambasadach i chamskie traktowanie tam interesantów. Na wizę trzeba było czekać tygodniami. To odczucia mieszkańca Moskwy, a jak się czuli ci, którzy do ambasad musieli przyjeżdżać z dalekich prowincji? Gdy w 1992r. przeprowadziłem się do Polski, sytuacja, zamiast poprawić się, jeszcze się pogorszyła bo z Gorzowa Wlkp., gdzie mieszkałem, po wizy większości państw trzeba było jechać do Warszawy, a np. po francuską - do Krakowa (dwa razy - aby złożyć wniosek i po odbiór)! Nawet gdyby nie było innych przyczyn, po prostu aby przeżyć i kontunuować karierę sportową, musiałem zrezygnować z rosyjskiego obywatelstwa i wystąpić o polskie! Oczywiście po jego uzyskaniu (w 1996r. - dozgonnie jestem wdzięczny śp. red. Jackowi Żemantowskiemu, ówczesnemu Prezesowi PZSzach) wszystko się zmieniło jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki...

Tyle losy autora. Ale przecież w samej Rosji takich jak ja było ponad 100 mln. i drugie tyle w innych republikach b.ZSRR! No może przesadzam - nie wszyscy są chętni zwiedzania innych krajów. Ale na pewno prawie cała inteligencja, "myślące elity" doświadczyły się biurokratycznych "atrakcji wolnego świata".

1991r. Z hukiem upada komunizm oraz "wielkie więzienie" - ZSRR. Rosjanie i inne narody byłego imperium pragną żyć jak ludzie - normalni ludzie we współczesnym cywilizowanym świecie. Ale... upragniony kapitalizm nie przynosi żadnego dobrobytu, tylko biedę i grabież przez oszustów z MMM czy tegoż Bierezowskiego (słynny "Wszechrosyjski aljans samochodowy"). A upragniony Zachód, zamiast życzliwości, blokadą wizową (uderzającą przede wszystkim w aktywną i myślącą część społeczeństwa) demonstruje swoją wrogość do nich. Wyniki znamy - Rosja wraca do autorytaryzmu, demokrację duża część (jeśli nie większość) Rosjan nazywa nie inaczej jak "dier'mokratija" ("gównokracja"), a USA - flagman Zachodu - chyba nigdy (nawet w najgorszych czasach komunizmu) nie były tak znienawidzone przed naród rosyjski. I nie ma co się dziwić co raz bardziej agresywnej i wrogiej polityce zagranicznej władz Rosji - ona po prostu odzwierciedla tendencje w społeczeństwie.

Czy taki rozwój wydarzeń był nieunikniony? Jeśli chodzi o gospodarkę - trudno mi cokolwiek powiedzieć, bo nie jestem specjalistą, aczkolwiek w krajach Europy Środkowo-Wschodniej przebieg transformacji był nieporównywalnie łagodniejszy niż w krajach b.ZSRR. Natomiast jeśli chodzi o otwarcie świata na Rosjan - jestem przekonany, że mogło być zupełnie inaczej.

W 2004r. zwycięża "pomarańczowa rewolucja" na Ukrainie. Włóżmy między bajki spiskowe teorie rosyjskich politologów nt. puczu, zorganizowanego przez USA czy wręcz Fundacje Sorosa. Ukraińcy naprawdę masowo zapragnęli wolności! Dlaczego tak nagle? Całkiem prawdopodobna odpowiedź nadeszła po kilku miesiącach, kiedy w niemieckiej ambasadzie w Kijowie wykryto "aferę wizową". Okazało się że ambasada w ciągu kilku lat z naruszeniem jakichś tam przepisów masowo wydawała Ukraińcom wizy Schengen. Czy to przypadkiem nie "dzieci afery", które zwiedziły Zachód i zobaczyły jego normalną, łagodniejszą twarz, wyszły później na Majdan? I czy przy prawdziwie otwartych granicach i częstszych kontaktach z kolegami z Zachodu stosunek do demokracji i cywilizacji zachodniej nie byłby inny także u Rosjan?

Owszem, na Zachód mogłoby przedostać się nieco więcej przestępców (aczkolwiek jestem przekonany, że prawdziwe bandziory i tak nie mają żadnych problemów z podróżowaniem przez granice), nieco więcej nielegalnych imigrantów. Paru policjantów musiałoby podnieść tyłki zza biurek. Czy to jest wygórowana cena za zbliżenie Rosji z Europą (bez którego nie może być prawdziwego zjednoczenia tej ostatniej)? Odpowiedź jest chyba oczywista.

Po pomarańczowej rewolucji napisałem do "Rzepy", że najlepszym krokiem poparcia Zachodu dla Ukrainy powinno być zniesienie przez Unię krótkoterminowych wiz dla Ukraińców. To też zachęciłoby do Zachodu i demokracji Rosjan. Ale gdzie tam! Wręcz przeciwnie - aferę wizową wykryto i kram szczelnie zamknięto.

Ostatnio weszła w życie umowa o "ułatwieniach wizowych" między Rosją i UE, podobna szykuje się dla Ukrainy. Ale dla większości ludzi te ułatwienia to fikcja, a "obniżenie ceny wizy", która niedawno jeszcze wynosiła 20DM, do 35 euro, jest pojęciem nader oryginalnym.

Obserwuję sytuację w naszym środowisku szachowym. Szachiści rosyjscy prawie przestali jeździć na Zachód! A przy spotkaniach przyznają, ze to z powodu mitręgi z wizami, która teraz, kiedy w samej Rosji jest znacznie więcej sponsorów i turniejów, jest im zupełnie niepotrzebna.

Często wygląda na to, że to jakiś sabotażysta kreśli politykę Zachodu wobec Rosjan (nie władz, a zwykłych ludzi) - politykę pogardy i antagonizowania. I właśnie to (a nie jakieś oświadczenia Putina czy Ławrowa) jest prawdziwą "zimną wojną"! Można było nawet obserwować jej kolejne kampanie - wprowadzenie wiz do Czech, Bułgarii, Polski itd. A może rzeczywiście ten słynny "kompleks wojenno-przemysłowy", o którym tyle rozprawiała sowiecka propaganda, potrzebuje wroga poważniejszego niż Iran? Zresztą to już inny temat.

Szacuneczek dla każdego kto doczytał moje "wynurzenia" (modne dzisiaj słówko) do końca. Czekam na odzew i komentarze.

MK aka mickey63